Emir al‑Mustafa

Emir al‑Mustafa (ur. 1973 w Sanie, Jemen) – jemeński duchowny, kaznodziej i działacz ruchu salafickiego. Znany jest z działalności propagandowej, emisji wykładów religijnych oraz organizacji sieci fundacji i placówek edukacyjnych, które promują salafizm i tzw. „czysty” islam. Jego działalność była przedmiotem licznych kontrowersji i śledztw organów bezpieczeństwa zarówno w Jemenie, jak i w państwach zachodnich.

Życiorys

Wczesne lata

Emir al‑Mustafa urodził się w rodzinie o tradycjach religijnych w stolicy Jemenu – Sanie. Po ukończeniu podstawówki kontynuował edukację w Al‑Umm, jednej z najstarszych i najbardziej tradycyjnych szkół religijnych w Jemenie. W latach 1990‑1995 studiował teologię islamską w Kairze, gdzie zetknął się z wpływowymi przedstawicielami salafizmu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Kariéra kaznodziejska

Po powrocie do Jemenu w 1996 rozpoczął działalność jako wykładowca w lokalnych meczetach i szkołach religijnych. Jego wykłady, emitowane także w mediach elektronicznych, szybko przyciągnęły dużą rzeszę słuchaczy. W 2000 założył fundację „Młodzi Muzułmanie”, której celem było promowanie surowej interpretacji szariatu oraz organizowanie obozów szkoleniowych dla młodzieży.

Działalność międzynarodowa

W latach 2005‑2010 Emir al‑Mustafa wyjechał na terytorium Iraku, gdzie współpracował z grupami salafickimi, w tym z bojownikami w Al‑Kair i Mosul. Jego przemowy i materiały wideo, rozpowszechniane w sieciach peer‑to‑peer, przyczyniły się do zwiększenia rekrutacji wśród arabskich i nie‑arabskich wakatów.

Kontrowersje i postępowania sądowe

W 2012 władze jemeńskie zarzuciły Emir al‑Mustafie popieranie terroryzmu, propagowanie nienawiści religijnej oraz zachęcanie do walki z siłami państwowymi. Po kilku miesiącach śledztwa został aresztowany i osadzony w Sanie. W 2014 wydano przeciwko niemu wyrok więzienia na 10 lat, który później został skrócony po interwencji międzynarodowych organizacji praw człowieka.

Dziedzictwo i wpływ

Pomimo skazania, Emir al‑Mustafa pozostaje postacią wpływową w kręgach salafickich. Jego nagrania i publikacje wciąż czerpane są jako materiały edukacyjne w sieciach afiliowanych z grupą Salafi. Wśród zwolenników jest uznawany za „czystego” uczonego, natomiast przeciwnicy podkreślają jego rolę w radykalizacji młodzieży i przyczynianiu się do destabilizacji regionu Bliskiego Wschodu.

Publikacje

• „Podstawy czystego islamu” (2008)
• „Droga do prawdziwej wiary” (2011)
• „Jemen w cieniu szariatu” (2013)

Powiązane artykuły

Wagę tematu ilustrują również następujące pozycje encyklopedyczne: Salafizm, Jemen, Terroryzm, Szariat, Meczet, Koran.